Snel zwanger maar daarna toch meerdere onderzoeken en een vreselijke keuze krijgen. Het overkwam Claudia die haar zwangerschapsverlies deelt. Is er een mooi einde aan haar verhaal?

Dat had ik niet verwacht!

In 2017 bleek ik als een totale verrassing zwanger. Het was onze eerste poging en die was gelijk raak. Tja, dat had ik echt niet verwacht! Volledig onbevangen gingen mijn vriend en ik de zwangerschap in. Ik maakte me wel zorgen om een miskraam te krijgen maar met de dag dat we de 13 weken naderden, werd ik daar minder bang voor. Ik koos ervoor om een vroege echo te doen met 8 weken en daar was een kloppend hartje te zien. Helemaal blij waren we ! En met de termijnecho zagen we een vrolijke kleine pinda die lekker aan het bewegen was in mijn buik. Zo fijn maar ook zo onwerkelijk om dat mee te maken.

Prenatale screening

Bij de intake met de verloskundige werd gesproken over de prenatale screening en bij ons was er geen twijfel over dat we dat wilden doen. We kozen voor de combinatietest (toen was er nog niet de mogelijkheid om meteen voor een NIPT test te kiezen). Dus ik heb bloed laten prikken en vervolgens hadden we een afspraak op het ziekenhuis om de nekplooimeting uit te laten voeren door middel van een echo.

Die echo was heel gedetailleerd. Zo mooi om die ontwikkeling van ons kleintje te zien. Maar de medewerker van het ziekenhuis heeft ons uiteindelijk wel doorgestuurd naar een gynaecoloog omdat ze een afwijking zag. Omdat ons kindje niet lekker op zijn gemakje stil lag, was het echter een beetje een lastige meting geweest. Ze wilde geen risico nemen en we konden meteen terecht voor een intake voor de NIPT test. Ik heb meteen weer bloed gegeven en toen was het wachten geblazen (10 werkdagen).

Hét telefoontje

Op maandag een paar weken later kreeg ik toen ik op mijn werk zat hét telefoontje. De gynaecoloog had geen goed bericht, ons kindje had een handicap. Dat was uiteraard hartverscheurend nieuws, we waren er kapot van. Na een vruchtwaterpunctie die moest bevestigen wat al uit de NIPT was gekomen, hadden we op dinsdag een afspraak met de gynaecoloog waarin we onze beslissing om de zwangerschap af te breken bespraken en op donderdag in diezelfde week ben ik bevallen met 17 weken zwangerschap van een klein jongetje.

We waren ontzettend verdrietig maar daarnaast zo dankbaar voor de manier waarop we in het ziekenhuis opgevangen zijn. We kregen alle aandacht en alles werd gedaan om het ons zo comfortabel mogelijk te maken op die verdrietige dag. De begeleiding daarna door de verloskundigenpraktijk was ook ontzettend prettig. Ze kwamen langs en belden regelmatig en ik kon ze ook altijd bellen als ik ergens mee zat of ik me niet lekker voelde. Het voelde heel persoonlijk en het is zo fijn om je op dat moment geen nummer te voelen.

Giga bittere pil

Het advies wat ik echt uit de grond van mijn hart wil geven is, loop niet weg voor je emoties. Ik ben alles aangegaan, heb alles zo bewust mogelijk beleefd en dat heeft mij geholpen met de verwerking. Het is een enorme zure appel en een giga bittere pil waar je je doorheen moet vechten maar mij heeft het echt veel gebracht. Luister naar je hart en doe wat goed voelt.

Geen kindje

Na een paar maanden was ik weer zwanger! Vol goede moed gingen we met 8 weken naar de echo. Echter zag de echoscopiste dit keer geen kloppend hartje. Sterker nog, er was zelfs geen kindje te zien. Ik had een windei. Mijn lichaam dacht dat het hartstikke zwanger was. Het vruchtzakje was ook keurig meegegroeid maar er zat geen kindje in.

Curettage

De volgende dag hadden we een gesprek bij de gynaecoloog en kregen de opties: afwachten tot het vanzelf een miskraam werd of met medicijnen een miskraam opwekken. Ik heb voor dat laatste gekozen want dat afwachten wilde ik echt niet. Het kon zijn dat alles er niet goed uit zou komen, in dat geval zou er nog een curettage nodig zijn. Dus medicijnen bij de apotheek gehaald en na een dag met heftige buikkrampen en bloedverlies, kwam het vruchtzakje er in zijn geheel uit. Ik was zo blij dat curettage in ieder geval niet nodig was. Daarna heb ik nog een controle bij de gynaecoloog gehad om te checken of mijn baarmoeder echt schoon was en dat was het dan weer.

Mooi nieuws?

Je kunt je voorstellen dat na twee van deze ervaringen kort op elkaar, de moed nogal in de schoenen zakt. Maar op het moment dat ik mijn ervaring nu zit te typen, ben ik weer zwanger. En vanochtend hebben we de uitslag van de NIPT ontvangen en deze was goed ! Dus wie weet is drie keer echt scheepsrecht.

Alle eerdere verhalen over zwangerschapsverlies teruglezen?

Mijn Zwangerschapsverlies

Dank je wel Claudia voor het delen van jouw zwangerschapsverlies. Wat spannend en fijn dat je nu weer zwanger bent! Ik kan me heel goed voorstellen dat je er nu terughoudend in bent en het spannend vind. Ik zal voor je duimen. Claudia wilde liever niet herkenbaar in beeld bij de blog, om deze reden heb ik een Stockfoto gebruikt.

Maandelijks heb ik als coach Zwangerschapsverlies meerdere (gratis) gesprekken met vrouwen die een zwangerschapsverlies hebben meegemaakt. Via de site van Lief Gedragen plan je makkelijk een afspraak in met mij, op de site vind je tevens meer informatie wat ik als coach bied.

Ook op Facebook heeft Lief Gedragen een besloten pagina voor moeders die graag met andere lotgenoten hun zwangerschapsverlies willen delen. Wil jij graag op een laagdrempelige manier jouw zwangerschapsverlies delen met lotgenoten? Wordt dan vooral lid van de Facebookgroep.

 

Share this Post